Noèl sus la neishenca de noste joena Republica 

Air : Do do l’enfant do, l’enfant dormira bientôt

 

L’aut’còp, la França shens pairin,

Gojata hèita i tot’armada,

La Republica qu’aborrí ;

Ger qu’acochà d’ua mainada,

Qui n’ei ni piga ni ausèth ;

França, perqué non la’ns’hasetz.

Chut, chut, pòples, chut,

Diu quin plora la mainada,

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !

                                                                                 

Malgré sons glapits i sons plors,

Sons pairins que l’an bajolada

De bajòus de totas colors ;

Diu ! be la vòlen pigalhada,

Quant de cocardas, de ribans,

Sustot de verds, negres i blancs !

Chut, chut, pòples, chut,

Qu’ei drin parda la mainada !

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !

                                                                               

Deu bonet de la libertat

L’ainada que vadó coifada ;

A la capdeta que’u s’escad,

Que d’un beguin l’an atifada ;

La França hèita i au tuton

Qu’apopèra son Auferton.

Chut, chut, pòples, chut,

Leishem popar la mainada ;

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !

 

Màgers i reis ge son absents

Deu brèç on la dròlla ei jumpada ;

Au lòc d’òr, de mirra, d’encens,

Que la’n passerén per l’espada ;

Com Erodes, au lòc de presents,

Que dan la mort aus innocents !

Chut, chut, pòples, chut,

Leishem cachar la mainada,

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !

 

Totun, qu’èi paur dab Lustucrú,

Dab broishas i contes de hada,

Dab Barba-Cuja i Barba-Blu,

Peus pairins que sia alolada !

G’ei vertat que son coneguts

Tots los reis per estar becuts !

Chut, chut, pòples, chut,

Qu’espaurucan la mainada,

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !

 

Quant de sents Jusèps tà’ns’jurar,

Qu’autan grana que son ainada,

La capdeta que vaderà.

Per taus neurissèrs aninada !

B’a gran besonh de s’estirar,

Puishqu’Diu sap quant nse’n costerà !

Chut, chut, pòples, chut,

Leishem neurir la mainada !

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !

 

Quan ei qui sola marcherà ;

Quan ei qui serà desvesada ;

Qui herà dents, qui parlerà,

Peus pairins shens estar bohada !

Que crei qu’au lòc de’u dar bon let,

Perdiu, que’u copan lo siulet.

Chut, chut, pòples, chut,

Quan parlerà la mainada ?

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !

 

Units per la fraternitat,

En aténdent qui’u dem l’aubada,       

Pòples, i que la libertat,

Per era, amics, sia sauvada ;

Au capceron que deu caupir

Longtemps la china i har pipí !

Chut, chut, pòples, chut,

Leishem pishar la mainada !

Chut, chut, pòples, chut,

Chut, amics, non hem pas brut !